در میان مواد فلزی مختلف، تیتانیوم در گاز کلر مرطوب، محلول سریسین (به جز دمای بالا و غلظت بالای ZnCL، AIClR و CaCl) و ترکیبات حاوی کلر (مانند سریسین، کلریت، هیپوکلریت و پرکلرات) مقاومت به خوردگی خوبی دارد. ، و با موفقیت در کارخانه های سفید کننده، کارخانه های الکترولیتی کلر و تصفیه خانه های فاضلاب استفاده شده است. با این حال، مواد تیتانیوم در دمای بالا و محلولهای کلرید با غلظت بالا دچار خوردگی شکافی میشوند، بهویژه در هنگام تماس با مواد ترکیبی آلی مانند پلیتترا فلوئورواتیلن، خوردگی شکاف جدیتر است. تیتانیوم در گاز کرم ابریشم خشک خوردگی شدید ایجاد می کند و حتی باعث آتش سوزی و احتراق خود به خود می شود. واکنش Ti و CI باعث تولید TiCL4 می شود که یک واکنش گرمازا است. تا زمانی که محتوای آب در محیط بسیار کم باشد، گرمای آزاد شده میتواند باعث احتراق تیتانیوم شود تا زمانی که کلر خشک یا تیتانیوم تمام شود. اگر کلر حاوی آب باشد، تتراکلرید تیتانیوم تحت یک واکنش هیدرولیز قرار می گیرد و هیدروکسید تیتانیوم سفید تولید می کند. هیدروکسید تیتانیوم یک ترکیب جامد پایدار است، نه یک مایع بسیار فرار مانند تتراکلرید تیتانیوم (نقطه جوش 136 درجه). مرز بین "خشک" و "تر" به دمای محیط و ترکیب آلیاژ مربوط می شود. گزارش شده است که حداقل میزان آب برای تیتانیوم خالص صنعتی برای حفظ حالت غیرفعال خود در گاز کرم ابریشم در حدود 200 درجه حدود 1.5 درصد است. در دمای معمولی، تا زمانی که حداقل محتوای آب بالای 0.3 تا 0.4 درصد نگه داشته شود، مشتعل نخواهد شد. آلیاژ Ti-Pdوآلیاژ Ti-Ni-Moمی تواند انفعال فلز را در محتوای آب کمتر حفظ کند.
