در اسید هیدروکلریک رقیق، اسید سولفوریک و اسید فسفریک، تیتانیوم بسیار کندتر از آهن حل می شود. با افزایش غلظت، به ویژه هنگامی که دما افزایش می یابد، سرعت انحلال تیتانیوم به طور قابل توجهی تسریع می شود و تیتانیوم خیلی سریع در مخلوط اسید هیدروفلوئوریک و اسید نیتریک حل می شود. با این حال، به جز اسید فرمیک، اسید اگزالیک و غلظت قابل توجهی از اسید سیتریک در میان اسیدهای آلی،تیتانیومخورده نخواهد شد به عنوان مثال، در اسیدهای آلی مانند اسید اگزالیک، اسید بوتیریک، اسید لاکتیک، اسید مالئیک، اسید هیدروکسی سوکسینیک (اسید میوه بنزن)، اسید تانیک و اسید تارتاریک، تیتانیوم دارای مقاومت در برابر خوردگی قوی است.
اسید نیتریک یک اسید اکسید کننده است. تیتانیوم موجود در اسید نیتریک می تواند یک لایه اکسید متراکم را روی سطح خود حفظ کند. با افزایش غلظت اسید نیتریک، لایه سطحی مایل به زرد، زرد روشن، زرد خاکی و زرد مایل به قهوه ای تا آبی به نظر می رسد. رنگ های تداخلی مختلف یکپارچگی فیلم اکسید شرط لازم برای حفظ مقاومت به خوردگی تیتانیوم است. بنابراین تیتانیوم نسبت به اسید نیتریک مقاومت بسیار خوبی در برابر خوردگی دارد و میزان خوردگی تیتانیوم با دمای محلول اسید نیتریک افزایش مییابد، دما بین 19{22}} تا 230 درجه سانتیگراد، غلظت آن بین 20 درصد و 70 درصد، و نرخ خوردگی آن می تواند تا نزدیک به 10 میلی متر در هر ثانیه برسد. شکل 2-12 میزان خوردگی تیتانیوم در اسید نیتریک با دمای بالا را نشان میدهد. با این حال، افزودن مقدار کمی از ترکیبات حاوی سیلیکون به محلول اسید نیتریک می تواند از خوردگی تیتانیوم توسط اسید نیتریک با دمای بالا جلوگیری کند. به عنوان مثال، پس از افزودن روغن پلی سیلوکسان به محلول اسید نیتریک با دمای بالا 40 درصد، نرخ خوردگی را می توان تقریباً به صفر کاهش داد. همچنین اطلاعاتی در 500 ارائه شده است. زیر درجه سانتیگراد، تیتانیوم دارای درجه بالایی از مقاومت در برابر خوردگی در محلول اسید نیتریک و بخار 40 تا 80 درصد است. برعکس افزودن فسفید به اسید نیتریک باعث تسریع خوردگی تیتانیوم می شود و از این ویژگی تیتانیوم می توان برای تهیه محلول ترشی آن استفاده کرد. در اسید نیتریک دود، زمانی که محتوای دی اکسید کربن بیش از 2 درصد باشد، محتوای ناکافی آب باعث واکنش شدید گرمازا و در نتیجه تبخیر می شود. امکان تبخیر بین تیتانیوم و اسید نیتریک مربوط به محتوای N02 و آب در اسید نیتریک است. همانطور که در شکل 2-13 نشان داده شده است. با این حال، تیتانیوم در اسید نیتریک با غلظت 80 درصد یا کمتر تبخیر نمی شود. آزمایش در 170q2، (20 درصد -80 درصد) HN0، این نتیجه را تأیید کرده است. امکان استفاده از تیتانیوم در اسید نیتریک با دمای بالا بالای 80 درصد هنوز به تحقیقات بیشتر برای ملاحظات ایمنی نیاز دارد. در دمای زیر 500 درجه، تیتانیوم در مخلوط مذاب نیترات (50 درصد KN03 به اضافه 50 درصد NaN02 و 40 درصد NaN03 به اضافه 7 درصد KN03 به اضافه 53 درصد NaN02) تمایلی به واکنش احتراق نخواهد داشت.
اسید سولفوریک یک اسید احیا کننده قوی است. تیتانیوم مقاومت خوردگی خاصی در برابر محلول های اسید سولفوریک با دمای پایین و غلظت پایین دارد. در درجه 0 می تواند در برابر خوردگی اسید سولفوریک با غلظت 20 درصد مقاومت کند. افزایش دادن. بنابراین، پایداری تیتانیوم در اسید سولفوریک ضعیف است. حتی در دمای اتاق اکسیژن محلول، تیتانیوم تنها می تواند تا 5 درصد در برابر خوردگی اسید سولفوریک مقاومت کند. در 100 درجه، تیتانیوم فقط می تواند در برابر خوردگی 0.2 درصد اسید سولفوریک مقاومت کند. بازداری. اما در دمای 90 درجه، زمانی که غلظت اسید سولفوریک 50 درصد باشد، کلر باعث خوردگی سریع تیتانیوم و حتی آتش سوزی می شود. مقاومت به خوردگی تیتانیوم در اسید سولفوریک را می توان با عبور هوا، نیتروژن یا افزودن اکسیدان ها و یون های فلزات سنگین با قیمت بالا به محلول بهبود بخشید. مواد افزودنی اصلی که می توانند نقش آهسته کنندگی را ایفا کنند عبارتند از آهن پر ظرفیت، مس پر ظرفیت، Ti4 پلاس، کرومات نقره، دی اکسید منگنز، اسید نیتریک، کلر و بازدارنده های خوردگی آلی، فقط ترکیبات نیتروزو، کینون ها و مشتقات آنتراکینون و برخی مجتمع ها بازدارنده کامپوزیت خوردگی به طور کلی، تیتانیوم ارزش عملی کمی در اسید سولفوریک دارد.
اسید کلریدریک یک اسید کاهنده است و تیتانیوم در اسید هیدروکلریک حتی در دمای اتاق پایداری کمتری دارد. سرعت خوردگی به تدریج با غلظت و دمای محلول اسید افزایش می یابد. بنابراین تیتانیوم به طور کلی برای کار در محلول های اسید کلریدریک 3 درصد و 100 درجه و 0.5 درصد در دمای اتاق مناسب است. اگرچه تیتانیوم در برابر خوردگی محلولهای اسید هیدروکلریک مقاوم نیست، اما میتوان آن را آلیاژ کرد، آند را غیرفعال کرد و بازدارندههای خوردگی اضافه کرد. برای بهبود مقاومت در برابر خوردگی تیتانیوم. موثرترین بازدارنده های خوردگی متعلق به ترکیب معدنی اکسید کننده قوی تیتانیوم عبارتند از: نیتریک اسید، دی کرومات پتاسیم، هیپوکلریت سدیم، گاز کلر، اکسیژن و یون های فلزات سنگین با قیمت بالا (عمدتا Fe¨، Cu'2 پلاس، تعداد کمی از گرانبها. فلزات)؛ بازدارنده های خوردگی آلی ترکیبات آلی اکسید کننده، ترکیبات دی کلرو، مشتقات کینون و آنتراکینون، ترکیبات هتروسیکلیک و بازدارنده های خوردگی پیچیده وجود دارند، بنابراین آنها هنوز در عمل تولید دارای ارزش استفاده هستند.
اسیدها نیز اسیدها را کاهش می دهند. نرخ خوردگی تیتانیوم در اسید فسفریک کمتر از اسید هیدروکلریک یا اسید سولفوریک است، اما بیشتر از اسید نیتریک است. تیتانیوم به طور کلی برای 20. C، 30 درصد یا 35 درجه، 20 درصد اسید فسفریک هوادهی یا غیر هوادهی مناسب است. مقاومت به خوردگی تیتانیوم در اسید فسفریک به تدریج با افزایش غلظت اسید و دما افزایش می یابد که مشابه وضعیت اسید هیدروکلریک تیتانیوم است.
تیتانیوم تحت واکنش خوردگی زیر در اسید فسفریک قرار می گیرد، یعنی 2Ti به اضافه 2H، P04=2TiP04 به علاوه 2H.
مشابه وضعیت تیتانیوم در اسید سولفوریک و اسید هیدروکلریک، افزودن اکسیدان ها یا سایر بازدارنده های خوردگی به اسید فسفریک برای بهبود مقاومت به خوردگی تیتانیوم در اسید فسفریک مفید است. نقره و جیوه همچنین برای بهبود مقاومت به خوردگی تیتانیوم در اسید فسفریک مفید هستند و اسید نیتریک نیز یک اکسید کننده موثر است. اسید هیدروفلوئوریک و اسید فلوروسیلیک قوی ترین محیط های خورنده هستند، حتی در اسید هیدروفلوئوریک بسیار رقیق در دمای اتاق، تیتانیوم به شدت خورده می شود. بنابراین اصلاً نمی توان از تیتانیوم در اسید هیدروفلوئوریک استفاده کرد. تیتانیوم نه تنها در اسید هیدروفلوئوریک به سرعت خورده می شود، بلکه در محیط های اسیدی حاوی فلوئور (مانند فلوروسیلیکات و اسید فلوروبوریک) نیز به شدت خورده می شود. واکنش خوردگی تیتانیوم و اسید هیدروفلوئوریک Ti به علاوه 6HF=TiF به اضافه 3H است. این یک محصول خوردگی متخلخل بدون هیچ گونه اثر محافظتی است، بنابراین خوردگی بسیار سریع ایجاد می شود. تیتانیوم در اسید مخلوط هیدروفلوئوریک اسید، اسید کلریدریک یا اسید سولفوریک محلول تر است. علاوه بر خوردگی تیتانیوم به دلیل برهمکنش اسید غلیظ و فلز، کمپلکس شدن بین F- و Ti4 plus انحلال تیتانیوم را تسریع می کند. این واکنش است
Ti به علاوه 6HF=TiF64 به علاوه 2H به علاوه 2H2 افزودن مقدار کمی فلوراید محلول به سایر اسیدها، مانند اسید هیدروبرمیک، اسید پرکلریک، اسید فرمیک و اسید استیک، سرعت خوردگی تیتانیوم را ده ها برابر افزایش می دهد. محلول های فلوراید اسیدی مانند NaF و KHF: همچنین باعث خوردگی شدید تیتانیوم می شوند. هیچ بازدارنده خوردگی ایده آلی در اسید هیدروکلریک یافت نشده است.
